Bu sefer bir değişiklik yapıyorum .Duygularımı yazıyorum bu kez.Varsayımsal olarak konuşmuyorum.Hayali şeyler söylemiyorum.Metafor yapmıyorum.Sadece ama sadece duygularımı söylüyorum.Çünkü bunu paylaşmak belki de daha kolay atlatmamı sağlayacak.Bilmiyorum.Ama içimden yazmak geçiyor ve bende onu yapıyorum.
Bundan 3 yıl öncesine kadar olduğum kişiyle şuan olduğum kişi arasında o kadar çok fark var ki .Ben bile şaşırıyorum buna bazen.Hiç söyleyeceğimi tahmin etmediğim şeyler söylediğim için, hiç hissedeceğimi tahmin etmediğim şeyler hissettiğim için,hissettirdiğim için gurur duyuyorum kendimle.Birini sevmenin nasıl bir şey olduğunu anladığım için , biri tarafından sevilmenin ne kadar güzel bir duygu olduğunu öğrendiğim için o kadar mutluyum ki.Bunlar bir insanın mutlaka yaşaması , tecrübe etmesi gereken hissiyatlar bana kalırsa.Bunu yaşayan insan şanslıdır.Ben günümü gün ederim ,keyfime bakarım , kimseye bağlanmam diyen insan günün sonunda yatağına yattığında ancak kendini kandırmayı başarırsa mutlu olabilir.
Ben şu an üzgünüm.Bundan daha da doğal bir şey yok heralde.Şuan ki bu kötü halim hep sürecek gibi hissediyorum ama biliyorum ki geçecek .Geçeceğini bilmeme rağmen bunun verdiği üzüntünün üstesinden gelememek kötü.Ama bu üzüntüm geçecek bir şekilde ve içimde iyi şeyler kalacak.Kendime aldığım dersler , kendimle gurur duymamı sağlayacak şeyler , daha iyi bir adam olmanın vediği huzur , yapabileceklerimin sınırsız olduğu… Sadece iyi şeyler.Benim bu üzüntümü geride bırakacak şeyler.Üzgün hissetmek yerine bunları hissettiğim zaman gelecek.Belki yakında gelecek.Belki uzak bir zamanda gelecek.Bir şekilde gelecek.Bunu biliyorum.
11/12/2009 Cihan Akıncı